Testimonial Pranic healing – scoliose

De geschiedenis van pijn in mijn onderrug

Als 11 jarige zakte ik af en toe door mijn linkerbeen. Dit werd in de eerste instantie door de huisarts aangepakt met steunzolen, dat had niet het gewenste resultaat. Vervolgens werd door een specialist vergroeiing van de onderste wervels geconstateerd. Dat resulteerde in vitamine-injecties, het dragen van een gipskorset voor een periode van drie maanden, gevolgd door een periode van 4 jaar ’s nachts slapen op een gipsbed (van nek tot onderkant billen).

Dat werkte, zo’n 30 jaar lang had ik geen last, daarna kwam de pijn terug en ontwikkelde zich gedurende 20 jaar naar een langzaam verergerend ziektebeeld.

In die periode ontwikkelden de problemen met mijn onderrug (scoliose) zich van standaard pijn links onder, met uitstralingspijn tot geen gevoel meer in mijn grote teen, enkel, zijkant bovenbeen, heup linker bil. Dit leidde tot bezoeken aan diverse specialisten, fysiotherapeuten, podologen en een manueel arts. De laatste gaf 5 jaar geleden aan ook niets meer voor mij te kunnen doen nadat de scoliose had geleidt tot stenoseklachten veroorzaakt door een hernia. Die stenoseklachten verdwenen gelukkig uiteindelijk weer. Twee jaar geleden heb ik opnieuw bij een fysiotherapeut gelopen en vervolgens bij een osteopaat die in januari 2018 ook aangaf niets meer te kunnen doen, het effect van die behandelingen was overigens nog een aantal maanden meer pijn.

Nou ja, dat was het dan wel. Verder maar accepteren dan. Ik heb een redelijk goed rechterbeen en rechter onderrug en een lastige en pijnlijke linkerkant maar het weerhoudt mij niet om zoveel mogelijk te blijven bewegen. Wel ben ik na een meniscusoperatie aan mijn linkerknie uiteindelijk met hardlopen gestopt. Maar verder doorbijten en volhouden.

Tijdens een dinertje met Eef en Vivek opperden zij Pranic Healing te proberen.
Ik ben redelijk nuchter en sta sceptisch tegenover alternatieve geneeswijzen zoals Pranic Healing maar dacht: ‘baat het niet dan schaadt het waarschijnlijk ook niet’ en wat heb ik te verliezen?

Eef Bons begon op 20 april 2018 met Pranic Healing behandelingen.

We startten met 3 keer in de week. Na een paar keer voelde de plek in mijn onderrug, heup en bil, tijdens de healing koud. Ik merkte ook dat de energie stopte tussen mijn linkerenkel en mijn bovenbeen. Alsof er in de rest van mijn been geen verbinding was. Na een aantal weken ontstond er verbinding en ging mijn grote teen (waar ik bijna geen gevoel meer in had en die helemaal naar links stond) weer recht te staan en zo nu en dan weer wat prettiger te voelen. Mijn enkel werd soepeler en mijn onderrug/heup/bil ging tijdens de healing van binnen wat bruisen. Vanaf 15 juni gingen we naar 1x in de week healing. Ik ging eind juli op fietsvakantie met een anders voelende linkerkant. Er was weer verbinding en er was minder pijn en er was heel vaak gevoel in mijn grote teen. Tijdens mijn vakantie deed Eef de healing op afstand. Grappig om te lezen via WhatsApp dat ik, na een dag te veel fietsinspanning, heel vermoeid was en dat zij dat in Amsterdam kon voelen. Na mijn vakantie zijn we weer live verder gegaan met de healing. De frequentie werd minder, vaker een healing op afstand maar ik heb geen terugval in pijn.

Inmiddels is het maart 2019. Ik leef weer zonder de pijn en de uitstralingspijn. Het enige wat ik nog af en toe voel is een beetje stijve enkel en mijn heup en rugspier willen na veel sporten of heel lang staan nog wel eens stijf en enigszins vervelend voelen. Ik heb zelfs bijna de neiging om weer te gaan hardlopen maar hou het toch maar bij spinnen en stevig wandelen.

Het is geweldig te ervaren dat ik weer kan bewegen zonder pijn. Mensen in mijn omgeving merken dat ik energieker en meer ontspannen ben. De pijnfrons is uit mijn gezicht.

Ok, ik twijfelde, was sceptisch, durf bijna nu niet meer te zeggen dat ik er in eerste instantie niet in geloofde.. . Maar het werkt dus bij mij.

Rita Vonk